açılış konuşması
TEFTİŞ düzenli olarak kameramı omzuma asıp dışarıda plansızca yaptığım yürüyüşlere verdiğim bir ad. En başta sokaklardaki hayatta yakaladığımdan keyif duyduğum kareleri bir araya toparlamakla başladı. Sonrasında dış dünyanın kendi evime sızdığı muazzam derinime işleyen karelere kaydı. Bir bakmışım bir semt yapmışım kafamda gezmişim tüm gün, o mekanı yeniden yazmışım. Bir bakmışım aylardır yara veren karelerin neden böyle hisli olduğunu anlayamamışım.
TEFTİŞ, adı üzerinde. Zihin polisim benim. Asayişi sağlıyor, “bunu boşver, bak bu güzel”, yönlendiriyor. Bir fikir var mı? Ben de emin değilim. Sanırım köşeyi dönebilince ya da yüzüstü uyuyabilince bir fikir buldum diyerek yazabilirim buraya. Şimdilik okumakla değil izlemekle yetineceğiz.
Gökberk Arslan 